IBN AL-QUTIYYA
Zijn volledige naam is Abu Bakr bin Umar bin Abd al-Aziz bin Ibrahim bin Isa bin Muzahim Ibn al-Qutiyya. Hij was een bekend grammaticus-historicus. Zijn bijnaam betekent 'zoon van een Gotische', wat slaat op het feit dat een van zijn voorouders, Isa bin Muzahim, getrouwd was met Sara, dochter van Olmundo en kleindochter van de voorlaatste Visigothische koning Vitiza. Nadat ze Sevilla waar haar familie woonde had verlaten was Sara naar Damascus gegaan om bij kalief Hisham bin Abd al-Malik te klagen over de verliezen die ze had geleden door toedoen van haar oom Ardabasto, die haar na de dood van haar vader al diens bezittingen in het oosten van Andalus had afgenomen. Isa en Sara keerden terug naar Andalus en hun nakomelingen woonden in Sevilla.
Ibn al-Qutiyya studeerde in Sevilla en Cordoba en ging in Cordoba lesgeven. Onder zijn studenten waren de bekende rechter Abu al-Hazm Khalaf bin Isa al-Washqi en de historicus Ibn al-Faradi.
Ibn al-Qutiyya werd bekend als dichter, maar vooral als kenner van de grammatica en de lexicografie, onderwerpen waarover hij boeken schreef die door latere generaties hogelijk geprezen werden.
Hij werd bij al-Hakam II aangeprezen als de grootste filoloog van zijn tijd. Hij bekleedde het ambt van qadi en genoot gedurende zijn leven groot prestige. Hij stierf op hoge leeftijd in 977 in Cordoba.
Titelpagina van de ta'rikh iftitah al-andalus
Twee van zijn werken zijn over: 1. Kitab Tasarif al-Af'al, een grammaticaal werk 2. Ta'rikh iftitah (/fath) al-Andalus, geschiedenis van de verovering van Andalus en het emiraat tot het eind van de regeringsperiode van amir Abdallah. Het laatstgenoemde werk is vooral van belang voor de geschiedenis van al-Andalus in de 9de eeuw, omdat het overleveringen, anekdotes, waarnemingen en persoonlijke indrukken bevat die elders niet te vinden zijn over het leven aan het hof van Cordoba en van bepaalde personages.