CONVIVENCIA: DE  KUNSTEN

ABU ALI AL-QALI

 

Abu Ali Ismail b.al-Qasim b.Aydhun b.Harun b.Isa b.Muhammad b.Sulayman (/Salman) al-Baghdadi, geboren 901 in Manazgirt, ten noorden van het Van-meer. Hij trok in 915 naar Bagdad; na een lang verblijf in Mosul kwam hij in 917 in Bagdad aan, samen met een groep mensen uit de grensstad Kalikala (het huidige Erzerum), van wie hij de nisba (streeknaam) aannam in de hoop dat hij als man uit de grensstreek bepaalde privileges zou genieten tijdens zijn studie. Hij volgde onderwijs in alle taalkundige richtingen van zijn tijd. In 939 vertrok hij, kennelijk op uitnodiging van Abd ar-Rahman III, via Cairouan naar Córdoba, waar hij in mei 942 aankwam. Hij overleed daar, hoog geëerd zoals de historicus al-Zubaydi zegt, in 967.
Abu Ali werd de sleutelfiguur in de Iraakse traditie in het westen. Tijdens zijn emigratie naar Córdoba wist hij een groot deel van zijn bibliotheek mee te nemen. Boeken die hij niet bezat of die onderweg in Cairouan verloren waren geraakt dicteerde hij in zijn nieuwe woonplaats uit zijn hoofd of hij schreef er commentaren en kritische verhandelingen over, geheel in de Iraakse traditie die hij kende, maar met inachtneming van andere tradities. Hij bemoeide zich niet met de richtingenstrijd tussen de grammatici van Kufa en Basra, hoewel hij het meeste voelde voor de laatste.
Van zijn werken is weinig overgeleverd. Het bekendst is het Kitab al-Amali, dat alle filologische onderwerpen behandelt.